De Engelse adel vormde de bovenlaag van de samenleving. Het was een bijzondere sociale klasse. Je was hooggeboren, als je uit zo’n familie kwam. Eén van je taken was het voortzetten van de Engelse tradities. Daar hoorde eten bij.
Als je iemand uitnodigde in je huis liet je de rijkdom van je landgoed zien. Je probeerde indruk te maken op je gasten door alles wat je verbouwde op tafel te zetten. Net als Jacoba van Beieren op het Keukenduin deed! Elk landgoed had verschillende dieren en kruiden. Daardoor was er niet één recept voor het ontbijt.
In de jaren ’50 werd het Engelse ontbijt steeds populairder. Een stevig ontbijt was een goede maaltijd voor de fabrieksarbeiders. Het leverde veel energie zodat ze hard konden werken. Engelsen eten gerecht ook wel eens als lunch of avondeten. Daar drinken ze dan wel thee met melk bij. Nog steeds bestaat het English ontbijt uit ingrediënten die in de regio te krijgen zijn
In heel Europa was er niemand zoals hij. Ken je dat liedje van Ja zuster, nee zuster? Zo’n opa had Martin. De oude man vond het superleuk om te fotograferen.
Alles ging op de ouderwetse, analoge manier. Ook de foto’s ontwikkelen en afdrukken in een donkere kamer. Door al die leuke ervaringen met zijn opa besloot Martin al vroeg dat hij fotograaf wilde worden.
En dan niet het ijsje. Martin is sinds 1994 onderdeel van het beroemde fotobureau Magnum. Dat is een persbureau. Het is opgericht omdat fotografen meer zeggenschap wilde houden over hun foto’s. In de loop van de tijd heeft Magnum een hele schare fotojournalisten opgebouwd. Magnum-fotografen zijn vaak bij historische gebeurtenissen, om ze vast te leggen.
Het logo van Magnum Photos
Als het kunstwerk tot leven zou komen, hoe zie je dit dan voor je?